Kunstenaars

Gastexposanten

René Jansen


René Jansen (56) is in Groningen geboren, maar heeft het grootste gedeelte van z’n jeugd doorgebracht in Drenthe. Hij keerde in 1978 terug naar Groningen om te studeren aan de vrije afdeling van Academie Minerva, waar hij in 1983 onder Matthijs Röling afstudeerde. Hoofdthema binnen z’n werk is jarenlang het stilleven geweest, maar sinds 2014 werd het portret meer en meer z’n grote inspiratie. Daarnaast is het landschap als onderwerp steeds belangrijker geworden, waarbij de werken die sinds 2016 in de Bourgogne bij villa Clementina zijn ontstaan een bijzondere plaats innemen. 

Marcel Duran


Marcel Duran volgde een klassieke opleiding tot beeldend kunstenaar aan de Academie Minerva in Groningen. Na zijn opleiding studeerde hij een jaar aan het instituut Seni Indonesio in Yogjakarta.

Duran schildert onderwerpen uit zijn omgeving: het landschap, de stad en haar gebouwen, straten en water, portretten en figuren. Hij werkt naar ‘levende onderwerpen’: voor portretten wordt geposeerd, voor landschappen werkt hij plein air. Duran schildert vlot om tot de essentie van zijn onderwerp te komen. Dat maakt zijn werk bijzonder levendig en sfeervol. De schilderijen van Duran zijn intiem. Ze nodigen niet alleen uit tot een beschouwing van het afgebeelde in zijn totaliteit, maar eveneens tot bestudering van toets en suggestie.

Een belangrijk onderdeel in Marcel Duran’s oeuvre zijn de portretten in opdracht voor zowel particulieren als bedrijven.

Manuel Remerie


Voor Manuel Remerie zijn de afgelopen paar jaren een periode geweest van introspectie op het gebied van de schilderkunst. Mondjesmaat is er werk te zien geweest maar dat wil niet zeggen dat er niets gebeurd is. Nieuwe technieken zijn aangeboord, andere onderwerpen zijn verkend.

De trip naar Frankrijk met het exposerende gezelschap is voor Remerie een herontdekking van het plein-air schilderen gebleken. Onverwacht, want Remerie vindt zijn onderwerpen het liefst dicht bij huis, in zijn eigen omgeving. Het plein air schilderen behoeft een andere benadering van kijken, een directere toenadering tot het onderwerp en zal ongetwijfeld in de toekomst vervolg krijgen.

Edwin Grissen


‘Sinds ik ben afgestudeerd aan de Academie Beeldende Kunst Minerva in 1996 ben ik onophoudelijk bezig geweest met het vak schilderen. Ik beschouw mij enerzijds als een natuurschilder, maar ik laat mij soms ook verleiden tot het schilderen van stadsgezichten. De mens heeft altijd een ondergeschikte rol in mijn schilderijen. Als hij er al in voorkomt is dat om meer de schaal van het gebeuren te illustreren. Vaak zijn mijn schilderijen naturalistisch, soms meer Romantisch, maar altijd met een losse zwierige toets. Ik behandel de uiteenlopende thematiek van landschappen, stillevens en interieurs vanuit verschillende invalshoeken. Soms zijn de dingen uitvergroot en soms zoom ik juist uit voor een breder perspectief. Mijn zeegezichten zijn soms bedreigend, maar mijn plantstillevens zijn eerder vertederend. Los daarvan heb ik een klein zijsprongetje gemaakt en schilder ik avonturen van een muis. Dit zijn geschilderde illustraties met een humoristische toonaard, maar met soms een wat melancholische ondertoon.’

Peter Durieux


Peter Durieux schreef een stuk over het huis in Frankrijk:

‘Villa Clementina’

Een lieflijke naam voor een mooi huis in Bourgondië.

Ik  zat in de grote tuin te tekenen: wat struiken, bomen en een deel van het huis. Een mooi huis? Jazeker! Maar niet alleen maar mooi. Geen typisch Bourgondische bouw, eerder Engels.

Naarmate ik langer zat te tekenen kreeg het huis ook iets onheilspellends, licht afstekend tegen een donkere bosrand: er kunnen hier rare dingen gebeuren.  Ik moest aan Alfred Hitchcock denken, hij zou hier zo gefilmd kunnen hebben.’

Clementine van der Bent


Clementine van der Bent (28) is in 2015 afgestudeerd aan academie Minerva. Na haar opleiding heeft ze drie korte documentaires gemaakt over de kunstenaars Anton Martineau, Alphons Freijmuth en Jan de Beus. Nu is ze voornamelijk werkend als fotografe en studeert ze aan de fotoacademie in Amsterdam.

Het huis ‘Villa Clementina’, dat vernoemd is naar haar oma, is een plek waar ze van kleins af aan komt en vele seizoenen heeft meegemaakt. Het is vooral de overgang van zomer naar herfst die haar fascineert: regelmatig zijn er ochtenden waar de mist lang blijft hangen, bloemen worden met de dag fragieler en er zijn steeds minder vogels overdag hoorbaar. In deze drie foto’s laat ze de mysterieuze en vergankelijke kanten van het huis en de omgeving zien die ze tijdens de schilderweek in september in de Bourgogne heeft ervaren.

Annemarie de Groot


Annemarie de Groot schildert graag in haar tuin in Frankrijk. Ze zegt daarover het volgende: ‘Ik ontdekte een tijd geleden dat de tuin schilderijen die ik in de Bourgondië gemaakt heb, geïnspireerd zijn op een verfilmde roman die ik 30 jaar geleden gezien heb: ‘De Tuin van de Familie Finzi Contini’ van Giorgio Bassani.

Ik zag de film weer terug en merkte dat de sfeer in die film terug te zien is in mijn schilderijen ‘In gedachten en ‘In de tuin van Villa Clementina’. Ik heb dat niet bewust gedaan, blijkbaar heb ik die sfeer in mijn onderbewuste opgeslagen en komt het eruit als ik in Frankrijk leef en werk.

Melda Wibawa


Melda Wibawa (Jakarta 1970) is opgegroeid in Jakarta en woont sinds 2000 in Leeuwarden. In 2014 is zij begonnen met een kunstopleiding aan de Foudgumse School in Foudgum waarvan zij in juni 2019 Cum Laude afgestudeerd.

Door te schilderen heeft zij haar wereld, haar passie en zichzelf gevonden. Schilderen is haar ‘LEVEN’. Wibawa maakt stadsgezichten, interieurs, portretten, maar ook landschappen. Het liefst ‘en plein air’ om direct voeling te hebben met het onderwerp. Haar schilderstijl is impressionisme, sfeer en kleur spelen een grote rol in haar schilderijen.

Herma van Bolhuis


Herma van Bolhuis schildert met een losse toets haar omgeving. In Bourgondië, rond Villa Clementine, liggen de onderwerpen voor het oprapen. In een impressionistische stijl maakt zij notities in verf van de poëtische omgeving. Het licht speelt in haar werk een grote rol.

Jowan Remmig


In 1995 ben ik op Academie Minerva gestart met fotografie. Ik was vooral geïnteresseerd in de edele technieken, zoals gomdruk en zoutdruk. Daarnaast volgde ik de vakken schilderen en grafiek. Uiteindelijk heb ik mij hiermee verder ontwikkeld, de fotografie is op de achtergrond geraakt. De laatste drie jaar is de interesse in de fotografie weer helemaal terug. Ik zoek een nieuwe weg. Met mijn schilderijen, zoals ik die in de afgelopen jaren heb gemaakt, kan ik niet meer mijn bedoelingen overbrengen. De foto “Tegeltje” illustreert dit proces. Ik had het tegeltje met de peer, klaargezet voor het maken van een aquarel. Op het moment dat de zon doorkwam, ontstond er in een oogwenk een prachtig beeld, onmogelijk om in een aquarel te vangen. Voor een momentopname is de fotografie een fantastisch medium. Je wordt wakker en ziet de mist, een begin van een mooie dag. “Het Bourgondisch ontbijt” is daaruit voortgekomen.

Ron Glasbeek


Ron Glasbeek is momenteel bezig met een teken- project over de Kariatiden: vrouwelijke figuren die de functie van dragende tempelzuil uitoefenen en het kapiteel als een mand op hun hoofd dragen.

De meest bekende zijn te zien op de Akropolis en gedateerd rond 400 v.Cr.  Ron gebruikt deze vorm voor een tentoonstelling over Moeders en dochters, getekend op ware grote volgend najaar.

Saskia Dingelstad


Saskia Dingelstad probeert met haar werk de ontmoeting tussen de mens en diens omgeving, de dynamiek en de stilte zichtbaar en voelbaar te maken. Het gaat om het scheppen van een contemplatief moment in de hectiek van de dag, voor haarzelf als maker maar ook voor de toeschouwer.

Ontmoetingen en toevallige situaties fascineren Dingelstad: zoeken we echt contact met elkaar of houden we juist bewust afstand (zowel fysiek als mentaal)? En hoe verhouden we ons tot de directe ruimte om ons heen, of tot de wereld in ruimere zin: de stad, andere culturen, natuur en de dieren? Wat betekent deze omgeving voor ons, wat doet het met ons, en welk effect hebben wij zelf op deze omgeving?

Het werk van Saskia Dingelstad schetst een beeld van onze moderne tijd, het laat zien hoe wij mensen, in de beperkte tijd die we hebben, omgaan met elkaar en met onze omgeving. 

Vaste exposanten

Magna Postma


Het werk van Magna Postma kenmerkt zich door licht en rust. Zij schildert doeken, draperieën die ogenschijnlijk achteloos neergelegd of opgevouwen zijn. Daarmee treft ze niet alleen de doeken zelf, maar vangt ze de tijd die voorbij lijkt te gaan. De term stilleven krijgt bij haar schilderijen een eigen lading. 

Marein Konijn


Marein Konijn maakt graag model schilderijen en landschappen. Zij zegt het volgende over zichzelf: ‘Schilderen is voor mij een zoektocht naar de wereld in mijzelf. Visuele prikkels zijn overal, die absorbeer ik. En in mijn brein worden die beelden werelden op zich. Juist die verwrongen werkelijkheid, die schilder ik, vervlochten met de emoties van dat moment.’

Esther Leuvenink


Esther Leuvenink is een eitempera schilder pur sang. Zij zegt over haar werk het volgende: ‘In mijn werk wil ik de dingen weergeven zoals ze zijn. Zonder versierselen. Het portret of het voorwerp zelf vertelt het verhaal aan de kijker. Door met veel lagen over elkaar te werken en intensief gebruik te maken van detail nodig ik je uit om even stil te staan en op onderzoek te gaan naar de persoon, de situatie of het voorwerp. Het is niet een snelle indruk die ik achter wil laten maar een intensieve kennismaking met een levensverhaal. Echter, het beeld zal zich niet aan je opdringen. Ingetogenheid en rust zijn kenmerken van mijn werk. Het is aan de kijker in te gaan op de stille uitnodiging’

Joost Doornik


Doornik is een schilder die graag buiten is. Ongeacht het weer trekt hij erop uit om de natuur op te snuiven en de wereld van het moment vast te leggen op zijn doeken. Met een vlotte toets vangt hij licht en kleur in zijn werk. Daarnaast kan je Doornik ook vinden in kroegen, eetcafés en andere Groningse tenten. Plekken waar het licht speelt met het interieur en de mensen die zich daar bevinden.

Peter Durieux


Tot voor de Corona crisis werkte Peter Durieux graag in Frankrijk. Ter plaatse tekent hij het Franse landschap met potlood. In zijn atelier in Usquert maakt hij van deze tekeningen schilderijen in acrylverf. Door de huidige reisbeperkingen werkt Peter in Groningen en maakt hij prachtige Groningse landschappen.

Annemarie de Groot


Annemarie studeerde af aan Academie Minerva te Groningen in 1978 en volgde een opleiding aan de Oskar Kokoschka Academie in Salzburg. Haar atelier en woonhuis bevinden zich al 35 jaar op dezelfde plek aan de Ossenmarkt in Groningen, Haar interieur en verzameling maskers en rariteiten van over heel de wereld gebruikt zij ook als inspiratiebron voor haar schilderijen. Zij werkt al meer dan 40 jaar als beeldend kunstenaar en haar werk is te zien in vele collecties in binnen- en buitenland. Haar werk kenmerkt zich door een losse, kleurrijke toets,